Wat een bofkonten vandaag, een heerlijk temperatuur en de enige luchtverplaatsing die er is komt voort uit het zuchten en steunen van verbeten strijdende spelers op de baan. Vanaf het terras slaan we het tennisgewoel al smakkend van al het lekkere eten gade. De verjonging onder de keukenbrigade is intussen duidelijk zichtbaar als een mini-dametje met bestek en mayonaise het hongerige publiek bediend, gevolgd door grote broer die met schotels aan het toveren is. Keurig geïnstrueerd door moeders die met veel geduld de volgende generatie ‘grand slammers’ opleid. Fijn, dat betekent dat we als toernooicommissie nog jaren mogen genieten van onze zeer gewaardeerde groep vrijwilligers achter de kraam. En we krijgen er zelf ook steeds lekkere trek van, dus mogen we vaak als één van de eersten aanschuiven als de avond zachtjes wakker geschud wordt door het geluid van tennisballen.

Het toetje volgt vaak later op de avond, een vers gesneden haring, met liefde bereid door Bianca of Jan. De honger slaat dan weer namelijk toe door het vol spanning volgen wat er op de banen gebeurd. Zo stond vandaag weer in het teken van zeer spannende driesetters. Of kaarsjes die al vroegtijdig opbranden als alles gegeven is in de eerste set en dan net die tiebreak niet gewonnen is. Maar het blijft het zuurst als dat in de super tiebreak gebeurd. De winnaars lopen weg met het gevoel dat ze het lekker gefixed hebben, terwijl de verliezers het gevoel moeten verwerken dat ze ergens een puntje hebben laten liggen dat tóch écht anders kon. Dat herkennen we allemaal en als tennisliefhebbers leven we met passie vanaf de kant mee…….

Open Toernooi Commissie