Is het je opgevallen dat de koeien dit jaar het ruime veld hebben gekozen en zich maar nauwelijks aan het hek laten zien? Ach, misschien wat tennisschuw, maar ze horen de balletjes wel van links naar rechts tikken. Verder moeten ze het doen met wat ze via via horen, want vandaag is de schrijfkoe wat verder uitgeweken en krijgt ze vooral muzikale noten te horen van Phoenix Vocals die in het Dakota theater in Den Haag optreden. Maar nu dwaalt ze te ver af, terug naar de tennisbaan.

De wind houdt nog steeds huis in Tanthof, maar het zonnetje komt ook lekker tevoorschijn. Dit leidt tot verhitte discussies of het zonnescherm nu wel of niet uit moet staan over het terras. Wie is de opperbaas scherm bij onze club? Er wordt op de strepen gestaan hier en daar, maar uiteindelijk is er maar één echt de baas: het kaboutertje in het scherm dat bij ferme windvlagen de boel toch echt intrekt.

De spelers op de baan trekken zich niks aan van al dat gedoe op het terras, in opperste concentratie om de winnende punten te spelen. Wim vertelt enthousiast over zijn driesetter, maar vermeld er dan bij dat hij op het cruciale moment een bal gewoon van zijn racket liet glijden. Terug naar de tennisles Wim? Iedereen weet toch dat je in zo’n situatie met strakke arm-hand beweging naar voren moet bewegen, zodat de bal met een mooie lijn over het net snijdt? Op de andere banen weten ze wel hoe ze dat moeten doen en dus worden tegenstanders met ferme klappen in twee sets naar het clubhuis teruggestuurd. Tja, waarom moeilijk doen? En lekker energie bespaard voor de halve finales morgen, want dan gaat de strijd losbarsten. 

Open Toernooi Commissie